نمونه های عملی خوب برای ادغام خارجی ها : چه اقداماتی در واقع موثر است؟

 روزنامه نگار: ولاداس راژینس

 ادغام خارجی ها مهمترین و گاهی فراموش شده ترین مفاهیم در لفاظی های عمومی در مورد پناهندگان ، مهاجران اقتصادی ، مهاجرت و مسائل مربوط به کوچ است.

 اغلب یکی از بارزترین مواضع عمومی این است که مهاجرت یک پدیده منفی است که باید مهار شود ، و دیگر این که صحبت در مورد ادغام بی نتیجه است.  با این حال ، آمارها نشان می دهد که مهاجرت به سادگی اجتناب ناپذیر است.  اکثریت (38 درصد) مهاجران به دلایل خانوادگی به اتحادیه اروپا می آیند.  17 درصد دیگر  برای کار ، 4 درصد برای اهداف آموزشی و غیره. جهان حرکت آزاد شرایطی را برای افرادی فراهم کرده است که مایل هستند و به دلایل خوب می خواهند وضعیتی را که در آن زندگی می کنند، تغییر دهند.

 بنابراین ، مهاجرت به لیتوانی دقیقاً مشابه مهاجرتی است که از لیتوانی انجام می شود.  سوال این است که دولت ، اقتصاد ، فرهنگ و زندگی اجتماعی آن، چه منافعی را از مهاجرت می تواند به دست آورد.  و این با تصمیمات استراتژیک در مورد چگونگی ادغام خارجیان در کشوری آغاز می شود که برای تازه واردان، بومی نیست. تجزیه و تحلیل های متعدد نشان می دهد که تنش بین جوامع محلی و مهاجران بیشتر نه به دلایل قومی بلکه بستگی به وجود برنامه های از پیش آماده شده جهت ایجاد گفتگو بین تازه واردان و مردم محلی دارد.  به عبارت دیگر ، رابطه بین جوامع محلی و مهاجران بستگی به نوع افرادی ندارد که با یکدیگر برخورد می کنند ، بلکه به این معناست که این برخورد چگونه اتفاق می افتد- آیا هر دو طرف تمایل و توانایی صحبت با یکدیگر را دارند.

 و اگرچه بسیاری از برنامه های ادغام برای بهترین نتیجه باید در سطح ملی یا شهرداری سازماندهی شوند ، اما سازمانهای غیردولتی ، کارفرمایان و یا حتی خود جوامع می توانند سهم بسزایی در ادغام خارجی داشته باشند.

 آموزش زبان

 تحقیقات نشان می دهد که دو عامل مهم در تضمین ادغام موفق مهاجران؛ یافتن شغل و صحبت کردن به زبان محلی است.  این نکات بسیار نزدیک به یکدیگر هستند.  اشتغال ، به ویژه در حرفه اصلی یک خارجی ، به مهاجران اجازه می دهد روابط اجتماعی برقرار کنند ، اما تنها بخش کوچکی از بازار کار در اختیار مهاجرانی است که زبان محلی را نمیدانند. برعکس ، به احتمال زیاد زمانی که در عمل مورد استفاده قرار گیرد ، زبان آموخته می شود ، و بدست آوردن آن بدون کار یا تحصیل بسیار مشکل تر می شود.

در نتیجه ، برنامه های موفق دولتی ادغام مهاجران اغلب شامل برنامه های طولانی مدت آموزش زبان محلی است.  در استرالیا زبان انگلیسی تا 510 ساعت به صورت رایگان ، در نروژ ، زبان نروژی تا 250 ساعت و غیره تدریس می شود.

 به عنوان مثال ، برنامه رایگان 14 هفته ای کانادا

       برنامه “آموزش زبان پیشرفته” است. هدف آن ترکیب دو جنبه ذکر شده در بالا است ، نه تنها برای آموزش زبان انگلیسی به مهاجران ، بلکه همچنین دانش یک خارجی برای ادغام در بازار کار.  چنین سرمایه گذاری عمومی به مهاجران واجد شرایط با تحصیلات عالی یا دانش خاص در زمینه خاصی کمک می کند که به دلیل عدم آگاهی از زبان محلی نمی توانند از آن استفاده کنند.

 در انگلستان ، یک سیستم جداگانه برای یادگیری زبان انگلیسی، “Reflect for ESOL” ، به طور خاص برای مهاجران ، پناهندگان یا پناهجویان ایجاد شده است که کتاب درسی آن را می توانید در اینجا پیدا کنید.  این برنامه برای یادگیری بزرگسالان به صورت گروهی طراحی شده است- نه با گوش دادن به معلم ، بلکه با تصمیم گیری درباره آنچه در هر درس مورد بحث قرار می گیرد.  به عنوان مثال ، درس های مربوط به کار نه تنها کلمات حرفه های مختلف را آموزش می دهد ، بلکه از دانش آموزان در مورد تجربه آنها ، در مورد استعدادهای آنها ، در مورد کارهایی که می خواهند در وضعیت جدید انجام دهند ، می پرسد.  کل واژگان بر اساس ایده های بیان شده توسط دانش آموزان است ، به این معنی که از مزایای عملی برخوردار خواهد بود.  به طور مشابه ، درسهای یادگیری زبان لیتوانیایی توسط داوطلبان در مرکز جامعه و نوآوری اجتماعی به صورت رایگان تدریس می شود.

 توانایی مهاجران برای انطباق با بازار کار جدید برای خود بازار کار دولتی چندان مفید نیست – به گفته اتحادیه اروپا ، 40 درصد از کارفرمایان نیروی کار ماهر پیدا نمی کنند.  علاوه بر این ، مهاجران ماهر از نظر آماری بیشتر به مدت طولانی در یک محل سکونت اقامت دارند ، که این امر ادغام آنها را تسهیل می کند.

 به ویژه سازمانهای موفق آنهایی هستند که آموزش زبان را با کمک حقوقی رایگان و دسترسی به سرپناه یا کار رایگان موقت ، مانند مرکز چندفرهنگی ورشو ، ترکیب می کنند.

             به برقراری ارتباطات اجتماعی کمک کنید


Matheus Bertelli

 اگرچه آموزش زبان در همه ایالات به آسانی در دسترس نیست یا به اندازه کافی فشرده نیست ، بسیاری از کشورهای غربی مزایای این نوع برنامه ها را درک می کنند.  وضعیت در درک ارزش تقویت ارتباط با جامعه محلی متفاوت است – این مشکل معمولاً در سطح دولتی حل نمی شود و به خودکفایی سپرده می شود.

 رابطه مهاجران با جامعه محلی بر دوش هر دو طرف است.  تعدادی از ابتکارات اجتماعی در جهان وجود دارد که هدف آنها ایجاد گفتگو بین اقشار مختلف جامعه است.  به عنوان مثال ، در برلین ، جایی که تعداد مهاجران اقتصادی و پناهندگان زیاد است ، ابتکارهایی برای ملاقات با خارجی ها برای آشپزی ، توسعه ، ورزش و غیره وجود دارد.  و در حالی که هیچ یک از این فعالیتها به خودی خود تضمین کننده یکپارچگی نخواهد بود ، به ایجاد گفتگو کمک می کند ، زیرا فعالیت مشترک و حداقل یک موضوع مورد علاقه در هر دو طرف وجود خواهد داشت.

 به معنای واقعی کلمه هزاران طرح مشابه در اروپا وجود دارد.  برلین به تنهایی بسیاری از سازمانها را برای ادغام مهاجران (بیشتر پناهندگان) بر روی نقشه جداگانه فهرست بندی می کند.  با این حال ، آلمان از این که تنها چنین کشوری باشد فاصله دارد.  ما به ندرت در مورد ابتکارات مشابه می شنویم زیرا در اصل ، تعداد کمی از مردم را هدف گرفته و همیشه بسیار محلی هستند.

 از طرف جامعه محلی ، تمایل به دانستن افراد تازه وارد ضروری است و نخست ، آنها به کمک نیاز دارند تا فرهنگ دولت را بشناسند ، اما ثانیا ، آنها همچنین می خواهند خودشان از مهاجران چیزی بیاموزند.

 با جلب و شامل شدن خانواده های مهاجر در زندگی جامعه محلی ، اجتماعی شدن فرزندان آنها بسیار مهم است – وقتی کودکان مهاجران با محلی ها به یک مدرسه می روند ، طبیعتاً روابط نزدیکتر بین والدین خود را نیز با هم گره می زنند.  با این وجود ، والدین مهاجر اغلب به فرایند آموزشی دسترسی ندارند.

 سازمان هایی مانند “Men” در آلمان کارگاه هایی را برای فرزندان والدین مهاجران برگزار می کنند تا بتوانند به طور مناسب در زندگی مدرسه شرکت کنند و معلمان و سایر والدین را بدون نیاز به دانستن زبان محلی آشنا کنند.

 تقریباً همه تحقیقات در مورد شمول اجتماعی یک جنبه مشترک را نشان می دهد: مهاجران تا آنجا که ممکن است به اطلاعات بیشتری از قبل در مورد جامعه محلی نیاز دارند.  اگر شخصی به کشوری بیاید که آن را نمی شناسد ، در آنجا دوستان یا خانواده ای ندارد که بتوانند او را معرفی کنند ، سازگاری با فرهنگ محلی برای آنها بسیار دشوارتر خواهد بود ، زیرا آنها به سادگی نمی دانند چه کار کنند –  آنچه از آنها خواسته می شود و آنچه غیرقابل قبول تلقی می شود.

 متاسفانه ، تعیین میزان اثربخشی ابتکارات جامعه به دلیل اینکه مزایای آنها به وضوح قابل مشاهده نیست ، دشوار است.  دوره های زبان یا برنامه های استخدامی در نهایت نتایج ملموسی به همراه دارد – افراد آموزش دیده و به کار گرفته شده.  و گفتن اینکه ادغام یک غریبه در زندگی اجتماعی یک جامعه جدید چقدر موفق است بسیار دشوارتر است و به سادگی نمی توان هیچ پاسخی داد.

 کشورهایی که با مهاجرت زیاد روبرو هستند ، سعی می کنند مهاجران کشورهای دیگر را به گونه ای توزیع کنند که در زندگی مناطق مختلف ادغام شوند ، نه اینکه یک جامعه بسته را با سایر خارجی ها به تنهایی تشکیل دهند.  علاوه بر این ، معمولاً در شهرهای کوچکتر به جای پایتخت ها ، کمبود نیروی کار ماهر وجود دارد.

 بهترین نمونه ها برنامه های ادغام سوئدی یا دانمارکی برای خارجیان است که پناهجویان را در مکانهایی که تحصیل یا تجربه آنها می تواند مفید باشد ، در خود جای می دهد.  در سوئد ، تلاش می شود مهاجران را در شهرک های کوچکتر با میزان پایین جمعیت محلی (که در شهرهای کوچکتر در اکثر کشورهای غربی ، از جمله لیتوانی اتفاق می افتد) ادغام کند.

 به عنوان مثال ، در شهر بندری لیسکیل ، که جمعیت آن در حدود دو دهه پیوسته در حال کاهش بوده است ، مهاجران در بخش خدمات و گردشگری مشغول به کار هستند.  کار آنها با کارآموزی با یارانه دولتی آغاز می شود ، که هدف آن آموزش فوری هم تخصص و هم زبان مورد نیاز آن است.

KVINFO یکی دیگر از اقدامات موفقیت آمیز ، برنامه در دانمارک است ، که هدف آن پیوند دادن مربیان مشاغل محلی با زنان دارای پناهندگی است که در این کشور دانشجوی می شوند.  این سازمان به مردم محلی کمک می کند تا با افراد تازه وارد ارتباط برقرار کنند ، اما آنها مسئول فرایند یادگیری هستند – زنان مهاجر با کمک دانمارکی ها به دنبال هیچ نوع شغلی نیستند ، بلکه شغلی مطابق با استعدادهای آنها است که اغلب حتی خود کارفرمایان تشویق می شوند .

 در کانادا ، برنامه نامزدی استانی” در سطح ملی وجود دارد که به مشاغل در شهرهای کوچکتر و شهرداری ها اجازه می دهد از مهاجران ماهر دعوت کنند.  یکی از دلایلی که باعث موفقیت این برنامه می شود این است که مانند شهرهای بزرگ جهان ، اجاره و زندگی در تورنتو و مونترال بسیار گران هستند و ادغام در جامعه محلی دشوارتر هم است.  بنابراین ، کارفرمایان در مناطق کوچکتر با خوشحالی از کارگران مهاجر استقبال می کنند ، دولت از توزیع یکنواخت تری از جمعیت برخوردار است و خود مهاجران از شرایط زندگی بسیار منعطف تری برخوردارند.

در لیتوانی ، برنامه های ادغام رایگان و دوره های زبان لیتوانیایی ارائه می شوند، توسط:    در حال حاضر ، دوره های آموزشی رایگان زبان لیتوانیایی برای مهاجران در لیتوانی توسط شرکای کاریتاس “مرکز ابتکارات اجتماعی-آموزشی” ، “صلیب سرخ لیتوانیایی” و مرکز اجتماعات و نوآوری اجتماعی برگزار می شود.  
ادغام خانواده:  پروژه مشترک ” کاریتاس ” ، آژانس هنری “Artscape”  و “شورای پناهندگان لیتوانی” برای ادغام خانواده های مهاجر با خانواده های محلی. “پل های جامعه“.  این پروژه در حال حاضر از خانواده های لیتوانیایی دعوت می کند تا داوطلب شوند و دوستان و راهنمای خارجیانی شوند که در لیتوانی به آنها پناهندگی داده شده است